Waterstof lijkt veelbelovend voor duurzame energievoorziening in woonwijken. Maar in de praktijk is het nog niet rijp voor grootschalige toepassing. De technologie is kostbaar, complex en lastig in te passen binnen bestaande regelgeving. De echte winst zit voorlopig in elektrificatie en slimme energiesystemen, blijkt uit een proef van Hylife in Stad aan 't Haringvliet. Toch verwacht het bedrijf op de lange termijn nog wel kansen.
De Europese Unie wil duurzame energietechnologie zoveel mogelijk zélf produceren, om zo de afhankelijkheid van andere landen te verminderen. In de waterstofsector komen veel componenten voor elektrolysers, met name kostbare materialen, nog uit China. Dat kan anders, maar dan moet het stimuleringsbeleid veranderen, meent Ivan Gruber, CTO van elekrolyser-fabrikant Enapter.
In Wolfheze wekken acht woningen hun eigen zonne-energie op en zetten die om in waterstof. Die waterstof wordt opgeslagen in tanks en later, via een brandstofcel, weer omgezet in elektriciteit en warmte. Zo ontstaat een seizoensbuffer: energie van de zomer is beschikbaar in de winter. Een slimme sturing bepaalt of de zonne-energie direct naar een batterij gaat voor kortetermijngebruik, of naar een elektrolyser die waterstof produceert voor de lange termijn.
Het kabinet stelt ruim 700 miljoen euro beschikbaar aan elf waterstofprojecten in Nederland. De subsidie is bedoeld om de grootschalige productie van duurzame waterstof via elektrolyse te stimuleren. De projecten hebben samen een elektrolysecapaciteit van ongeveer 602 MW en moeten uiterlijk in 2030 zijn gerealiseerd.
De Autoriteit Consument & Markt (ACM) start een onderzoek naar de vraag hoe batterijsystemen en elektrolysers netbeheerders kunnen faciliteren bij een efficiënter gebruik van het elektriciteitsnet en hoe deze bijdrage eerlijk kan worden beloond. Volgens de toezichthouder groeit de belangstelling voor dergelijke flexibiliteitsbronnen snel, omdat zij helpen om pieken in vraag en aanbod op te vangen zonder dat dure uitbreiding van het net nodig is.
