Duidelijkheid over de minimumregels waaraan deze codes moeten voldoen is nodig. Werkgevers tasten daarover vaak in het duister. Een modelintegriteits- en gedragscode zal hiervoor houvast geven. Zowel voor bestaande als nieuwe integriteits- en gedragscodes zal dan steeds kunnen worden teruggevallen op de minimumregels.

Een dergelijk model kan dienen als aanvulling op het model voor een klokkenluidersregeling dat de Stichting van de Arbeid (Star) al in 2003 publiceerde. Dat model biedt een praktische leidraad voor een interne klachtenprocedure in geval van illegale en frauduleuze praktijken binnen een onderneming. Het ligt dan ook voor de hand dat de Star op zich neemt om een model voor een integriteits- en gedragscodete ontwerpen.

De zorgplicht van de werkgever is als gevolg van Sarbanes-Oxley en de corporate governance code binnen het arbeidsrecht nog belangrijker geworden. Integriteit speelt natuurlijk in het bijzonder een rol bij afgifte van de jaarlijkse ‘in control’-verklaring van het management. Deze zal over het algemeen worden gebaseerd op interne ‘in control’-verklaringen van (leidinggevende) werknemers.

Wanneer achteraf blijkt dat een werknemer een foute interne ‘in control’-verklaring heeft afgegeven en daarbij in strijd met de gedrags-en integriteitscode heeft gehandeld, is dit schadelijk voor de bedrijfsvoering. De werkgever zal dan stevig willen optreden met sancties zoals een officiële waarschuwing, schorsing en in het ergste geval ontslag.

Bij de beoordeling van de vraag of deze sancties terecht zijn, zal de rechter onder meer toetsen of de werkgever wel aan zijn zorgplicht voor een integere ondernemingscultuur heeft voldaan. Een heldere code die kenbaar is en consequent wordt gehandhaafd zal dan in ieder geval een aanwijzing zijn dat de werkgever aan deze plicht heeft voldaan.

Bron: Financieele Dagblad